voor hen schrijf ik dit blog,
zei die een kindje hebben met pdd nos, zij die weten wie ik bedoel, en voor haar die onderstaande gedicht schreef, recht en uit het diepst van haar hart, een gedicht wat mij wist te raken, omdat het zegt wie ik ben, niet dat ik pdd nos heb, maar binnen kort veranderd er misschien heel veel, het gedicht raakte me omdat het alles heeft van wie ik ben, van ik, van mijn kind, het ontroerde me.
een kindje met pdd nos hebben is niet gemakkelijk, dat weet ik, door de verhalen van de mensen die ik ken, en toch vind ik het knap hoe ze proberen het leven voor deze kindjes zo goed mogelijk te laten verlopen, en dat vergt veel energie en doorzettingsvermogen.
mijn hart is bij hun, en ik wil alleen maar even zeggen ga voor wat je hebt en voor wat er nog op je pad komt, er is altijd een weg, ook al moet je die met een omweg bevaren, je zult daar komen waar je wilt.
liefs van miranda
| 
